Daarna introduceert Calli haar ontwerp voor een intercultureel teeltplan. Ze heeft voor elke cultuur die in onze cursus vertegenwoordigd is een gewas uitgekozen met een gerecht dat erbij hoort en dat gewas een plaatsje gegeven in een mooi geïllustreerd teeltplan dat ze ons laat zien. Een teeltplan is een kaartje van de tuin waarop je precies aangeeft op welke plek welk gewas moet komen. Voor de Marokkanen komen er wortelen in, dat is lekker voor de tajine, voor de Nederlanders wordt er boerenkool ingezet voor de stamppot, voor de Australiërs passievrucht en aardbeien voor pavlova, voor de Zweden bessen voor de jam, voor de Duitsers kool voor de zuurkoolgerechten, voor de Surinamers een peperplant voor de sambal en voor de Japanners wasabi voor de sushi. Als ze klaar is, geeft Tomoko aan dat wasaba niet te telen is op de Nederlandse bodem want dat heeft heel veel schoon water nodig om te groeien en dat is hier niet te realiseren. Calli geeft aan dat ze haar droom heeft getekend en nog niet heeft nagedacht over de realiseerbaarheid.
In de tuin is niet veel meer te doen. We plukken de laatste sperciebonen, bloemen en oogsten uit het gemeenschappelijke gedeelte enkele maisbloemhoofden die nu vol zitten met zaden. Als we deze zaden verwijderen en drogen, kunnen we ze het volgende jaar weer gebruiken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten